Page 17 - Navidenou-Arzhang No 44b
P. 17
منتخ ِب مقالات نشری ِِۀ ا ِرژِنگ رئالیس ِم سوسیالیستی و ِاس ِتهتیک
رو ِش آفرینش ،رئالیسم
(ادامۀ بخ ِش نخست از فصلِ پنجم کتاب «پایههای هنرشناسی علمی»)
نویسنده :آو ِنر زیس /برگردان :ک.م.پیوند
روشِ آفرینش ،رئالیسم
نادرست خواهد بود که همۀ پدیدههای هنری را زیر عنوانِ رئالیسم ،رون ِد ویژهای در هنر که در مرحلۀ معیّنی
از تاریخ بهظهور رسیده است قرار دهیم .در تاریخ هنر آثارِ شکوهمندی پا به عرصۀ وجود نهادهاند که
ض ِدّرئالیست نبودهاند ،ولی نمیتوان آنها را با هیچ رون ِد رئالیستی نیز مربوط دانست .بهاین دلیل است که
تاریخِ هنر ،تاریخِ رئالیسم نیست و همینامر روشن میکند که چرا نباید تکاملِ هنر را بهمثابۀ چیزی که از
تاریخ مراحلِ گوناگو ِن رئالیسم فراتر نمیرود ،تل ّقی کرد .اگر کلاسیسیسم و رمانتیسیسم را بهمثابۀ مراحلی از
تکام ِل رئالیسم اعلام کنیم ،ماهیّ ِت این روندها و کیفیتهای خا ِّص آنها را که آنها را از روندهای دیگرِ
هنری متمایز میسازند ،دچا ِر ابهام ساختهایم.
دلای ِل کافی برای توافق با آن دسته از نویسندگان وجود دارد که معتقدند ،ویژگیهای رئالیستی همیشه
جنبۀ اساسی هنر بوده است ،لکن باید درنظر داشت که رئالیسم به مثابۀ یک روشِ آفرینش که بینشِ انسان
را نسبت به جهان تا حدِّ فوقالعاده زیادی گسترش داده است ،بهطرزِ معنیداری با روندهای هنری پیشاز
خود متفاوت است .یکی از وجوهِ مشخّصۀ رئالیسم ،رهاسازی هنر از افکارِ اسطورهای و گسترشدادن
فوقالعادۀ عرصۀ پدیدههای زندگی واقعی که در محدودۀ هنر واقع میشوند بهواسطۀ تحلیلِ اجتماعی
واقعیّت و نظا ِم خا ّصی از تکنیکهای هنری ،و استفاده از ایماژسازی و نظای ِر آن است.
اصولِ آفرینشِ خا ِّص رئالیسم را نمیتوان به سبکِ خا ّصی محدود کرد ،بههمان ترتیب کامل ًا نادرست خواهد
بود که روشِ رئالیستی را در مقابلِ سبک یا شیوۀ بیا ِن یک هنرمند قرار دهیم .وقتی رئالیسم سبکِ ویژهای
میشود که تنها وجه مش ّخصۀ آن توجه دقیق به جزئیات است ،وقتی رئالیسم برای افادۀ «بازآفرینی واقعیّت»
در شکلهای ماخوذ از خو ِد زندگی بهکار میرود ،نتیجه این خواهد بود که مفهو ِم رئالیسم دچا ِر فقر شود و
رو ِش آفرینش ،رئالیسم 16

