Page 9 - Navidenou-Arzhang No 37
P. 9

‫دورۀ اوّل‪ ،‬سا ِل پنجم‪ ،‬شمارۀ ‪ ،37‬مرداد و شهریور ‪1403‬‬  ‫ارژنگ دوماهنامۀ ادبی‪ ،‬هنری و اجتماعی نویدنو‬

‫طبقۀ کارگر مجا ِل بسیار ناچیزی داشت ک ب دستِ خود و با کوششِ خود راهِ خود را ب سوی هنر باز کند‪.‬‬
‫ا ّما این طبق از امکا ِن دیگری برخوردار بود و آن اینک میتوانست نفو ِذ معنو ِی خود را بر قشرهای‬
‫دموکراتیکِ روشنفکرا ِن هنری اعمال کند‪ .‬دقیق ًا در بینِ همین روشنفکران یعنی در بین نمایندگانِ‬
‫رُمانتیسمِ انقیبی و رئالیسمِ انتقادی و بعدها‪ ،‬در قر ِن بیستم‪ ،‬ت ّتی در بی ِن اکسپرسیونیستهای چپ‪،‬‬
‫سوررئالیستها و فوتوریستها بود ک طبقۀ کارگر‪ ،‬شاعران و هنرمندانِ خود را پیدا کرد و ب آنان یاری نمود‬
‫خود را از اسار ِ ایدئولوژی ُخردهبورژوائی برهانند و ب سخنگویا ِن آگاهیِ سوسیالیستی تبدیل شوند‪ .‬وقتی‬
 ‫هاینریش هاین ‪ ،‬شاعرِ برجستۀ آلمانی «ترانۀ کارگرا ِن ن ّساجیِ سیلزی» را ُسرود‪ ،‬انگلس نتیج گرفت ک‬

   ‫این شاعر «ب جَرگۀ ما پیوست است» و هاین در بعضی از اشعار خود ب «تبلی ِ سوسیالیسم» پرداخت‪)1(.‬‬

‫مارکس ا ّولین جوانههای هن ِر انقلابی سوسیالیستی را در اشعا ِر هروگ ‪ Freiligrath‬و فریلی گرت‬
‫‪ Herwegh‬یافت و انگلس‪ ،‬گئورگ ویرت )‪ (George Weerth‬را نخستین و مه ّمترین شاعرِ‬

                   ‫پرولتاریای آلمان نامید که هم از فریلی گرت و هم از هاینه فراتر رفته است‪)2(.‬‬

‫جالب این است ک بُنیادگذارانِ مارکسیسم ا ّولین جوان های هن ِر پرولتاریایی را ن تنها در ادبیّا ‪ ،‬بلک در‬
‫نقاشیِ آلمان نیز مشاهده کردند‪ .‬مثی انگلس نوشت‪ :‬یکی از نقاشیهای هوبنر )‪« (Hubner‬بیش از صد‬
‫جزوۀ سیاسی ب تبلی ِ سوسیالیسم کمک کرده است»‪ .‬ب گفتۀ انگلس‪ ،‬کارل لِسینگ ‪Charles Lessing‬‬

                                ‫یکی دیگر از نقاشا ِن آلمانی ب جَرگۀ طرفدارا ِن سوسیالیسم پیوست‪)3(.‬‬

‫مکاتبا ِ مارکس و انگلس با فردیناند لاسال ک تاوی تحلیلی از تراژد ِی او تحت عنوا ِن فرانتس فون‬
‫زیکینگن* است و نام های انگلس ب مینا کائوتسکی و مارگار هارک ِنس )‪(Margaret Harkness‬‬
‫نشان میدهند ک ُبنیادگزارانِ مارکسیسم کامی منطقی و ب جا میدانستند ک این نویسندگان بکوشند تا‬
‫ا ّولین مدلهای هن ِر سوسیالیستی را ب وجود آورند و شکستهای آنان را صرف ًا ب خصای ِص فردی آگاهی آنان‬

                                     ‫و ب عد ِم تجانسِ جهانبینی و اصولِ است تی ِک آنان نسبت میدادند‪.‬‬

‫بدینسان‪ ،‬هنرِ سوسیالیستی قرنِ نوزده نخستین گامهای خودرا‪ ،‬ک گاه با تردیدها و تناقضهایی همراه بود‪،‬‬
‫نخست در آلمان‪ ،‬و سپس در سای ِر کشورهای اروپایی برداشت‪ .‬دلیلِ این گفتار‪ ،‬ب ویژه؛ اشعاری است از یک‬
‫کارگ ِر انگلیسی ب نا ِم ادوارد پ‪.‬مید )‪ (Edward Mead‬ک در مقالۀ «شرای ِ طبقۀ کارگر در انگلیس» اثرِ‬

  ‫انگلس نقل شدهاند(‪ )4‬یا داستا ِن بسیار مشهوری است از ویلیام موریس تحت عنوا ِن «خبرهایی از هیچجا»‪.‬‬

‫هن ِر سوسیالیستی بیشتر در فرانس جوان زد و اشعار و تران های کمونارها )‪ (Communards‬را ب وجود‬
‫آورد ک «انترناسیونال» اثرِ جاودانی اوژن پوت ِی (شاعر) (‪ )Eugene Pottier‬و پییِر دِگیتِر(آهنگساز)‬
‫(‪ )Pierre Degeyter‬او ِج آن ب ُشمار میرفت؛ یا طرحهای انقیبی هونوره دومی )‪(Honore Daumier‬‬
‫و هنرمندانِ دیگر و بالاخره جُنبشِ هنری وسیع فرهن ِگ معاصرِ فرانس را پای ریزی نمود ک هنرمندانی نظیرِ‬
‫ِالوار‪ ،‬استیل)‪ ، (Stil‬فوژرون)‪ ، (Fougeron‬تاسلیتسکی )‪ (Taslitzky‬و دیگران در رأسِ آن قرار دارند‪.‬‬

‫شکلگیری و رشدِ هنرِ سوسیالیستی ‪8‬‬
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14