Page 13 - Navidenou-Arzhang No32-zamimeh
P. 13
ُشکو ِه «نیما» در رنگینکما ِن «ارژنگ» به بهانۀ 126مین زادرو ِز نیما (ویژۀ چهارسالگی)
ما نیمایی هستیم!
(یک مانیفست)
الف -از دهۀ شصت ،با خارجشد ِن نیروهای اجتماعی-سیاسی از عرصۀ جامعه ،شعرِ اجتماعی ایران که به
شیوۀ نیمایی و سپید(شاملویی) سُروده میشد ،تح ِت فشار قرارگرفت و ناگزیرشد فضای جامعه را ترک کند .با
غیب ِت شعرِ آزادِ نیمایی که در طو ِل سالها به خواستهای اجتماعی توجّهی عمیق نشان داده بود ،نو ِع خا ّصی
از نوشتن به عنوانِ شعر که ریشه در پیشنهادهای تُندرکیا و هوشنگ ایرانی داشت ،صفحا ِت شع ِر
مطبوعاتِ روشنفکری را اشغال کرد .این نوع نوشتن که در طو ِل انتشار مج ّلۀ فردوسی با نام مو ِج نو و در
مجلّۀ تماشا با عنوان موجِ ناب تبلیغ و ترویج شده بود و سرانجام با تندترشد ِن نبضِ حرکتهای اجتماعی -
چون قادر به همراهی با آن نبود -مجبور به عقبنشینی شده بود؛ اینبار با غیب ِت آن -شع ِر نیمایی و سپید
(شاملویی) -با تمامِ توان به میدان آمد و چون دغدغههایش به ک ّلی با دغدغههای شعرِ فارسی -اع ّم از نیمایی
یا غی ِر نیمایی -متفاوت بود و به آنچه موج ِب عقبنشینی و راندهشد ِن شعر و شاعرا ِن نیمایی شده بود،
علاقهای نشان نمیداد ،فرصتِ لازم را برای گسترشِ نفوذِ خود در میا ِن جوانان بهدست آورد و به گرایشِ
غال ِب شع ِر فارسی تبدیل شد و توصیههای هوشنگ ایرانی و یارانش را -مبنی بر محکومکردن و راندنِ هر
شعری جز نوعی که خود می پسندند ،-در بیانیۀ خروس جنگی مو به مو اجراء کرد.
ب -امروزه آثاری که در مطبوعات و مجموعهها به نامِ شع ِر روزِ فارسی چاپ و منتشر میشود ،هیچ تناسب
و پیوندی با شعرِ فارسی ندارد و همۀ پیوندهایش را با آن قطع کرده و به صور ِت موجودی پا َدرهوا در فضایی
ما نیمایی هستیم! 10
