Page 9 - Navidenou-Arzhang No 30
P. 9
دورۀ ا ّول ،سا ِل چهارم ،شمارۀ ،30خرداد و تیر 1402 ارژنگ دوماهنامۀ ادبی ،هنری و اجتماعی نویدنو
رو ِش آفرینش ،رئالیسم()2
(ادامۀ بخ ِش نخست از فص ِل پنجم کتاب "پایههای هنرشناسی علمی")
نویسنده :آو ِنر زیس /برگردان :ک.م.پیوند
رو ِش آفرینش ،رئالیسم([ )2ادامه از شمارۀ پیشین]
نادرست خواهد بود که همۀ پدیدههای هنری را زیر عنوا ِن رئالیسم ،رون ِد ویژهای در هنر که در مرحلۀ مع ّینی از
تاریخ به ظهور رسیده است قرار دهیم .در تاریخ هنر آثا ِر شکوهمندی پا به عرصۀ وجود نهادهاند که ضدّرئالیست
نبودهاند ،ولی نمیتوان آنها را با هیچ رون ِد رئالیستی نیز مربوط دانست .بهاین دلیل است که تاری ِخ هنر ،تاریخِ
رئالیسم نیست و همینامر روشن میکند که چرا نباید تکام ِل هنر را بهمثابۀ چیزی که از تاریخ مراحلِ گوناگو ِن
رئالیسم فراتر نمیرود ،تلقّی کرد .اگر کلاسیسیسم و رمانتیسیسم را به مثابۀ مراحلی از تکاملِ رئالیسم اعلام
کنیم ،ماه ّیتِ این روندها و کیفیتهای خا ّص ِآنها را که آنها را از روندهای دیگرِ هنری متمایز میسازند،
دچارِ ابهام ساختهایم.
دلایلِ کافی برای توافق با آن دسته از نویسندگان وجود دارد که معتقدند ،ویژگیهای رئالیستی همیشه جنبۀ
اساسی هنر بوده است ،لکن باید در نظر داشت که رئالیسم به مثابۀ یک روشِ آفرینش که بینشِ انسان را
نسبت به جهان تا ح ّد ِفوقالعاده زیادی گسترش داده است ،بهطرزِ معنیداری با روندهای هنری پیشاز خود
متفاوت است .یکی از وجو ِه مشخّصۀ رئالیسم ،رهاسازی هنر از افکارِ اسطورهای و گسترشدادن فوقالعادۀ عرصۀ
پدیدههای زندگی واقعی که در محدودۀ هنر واقع میشوند بهواسطۀ تحلی ِل اجتماعی واقع ّیت و نظامِ خا ّصی از
تکنیکهای هنری ،و استفاده از ایماژسازی و نظای ِر آن است.
اصو ِل آفرین ِش خا ّص رئالیسم را نمیتوان به سب ِک خا ّصی محدود کرد ،بههمان ترتیب کاملا نادرست خواهد
بود که رو ِش رئالیستی را در مقاب ِل سبک یا شیوۀ بیا ِن یک هنرمند قرار دهیم .وقتی رئالیسم سب ِک ویژهای
میشود که تنها وجه مش ّخصۀ آن توجه دقیق به جزئیات است ،وقتی رئالیسم برای افادۀ "بازآفرینی واقعیّت"
روش آفرینش ،رئالیسم(8 )2
